برانکو؛ وزیر استیضاح‎‌نشدنی رؤیاسازی

آی اسپورت / محمدحسین عباسی – درست ۳ سال و دو ماه قبل از امضای اشک‌بار برانکو پایِ معجزه صعود به فینال آسیا، پرفسور در فاصله‌ای بعید از خونسردی همیشگی‌اش روبروی سکوهای طرفدار پرسپولیس در اهواز اشک ریخته بود. بعد از سه شکست متوالی در لیگ پانزدهم، یک ناکامی دیگر برای پایانِ زودهنگام پروژه این مربی در باشگاه کافی به نظر می‌رسید اما قرمزها حتی با وجود پنالتی از دست رفته رامین رضاییان، زنده ماندند و پیروز شدند. پرسپولیسِ برانکو، در فاصله دو گریه سرمربی‌اش تعریف می‌شود. تیمی که راه زیادی آمده تا به جای فرار از مرگ حتمی و سقوط بدون بازگشت، اشکِ شوق ریختن برای بردهای بزرگ را تجربه کند. مردِ کروات به جای از بالا نگاه کردن به فوتبال ایران، به جای التماس تحقیر‌آمیز و پرکنایه برای کفش‌های مسی و رونالدو روی آنتن شبکه‌های خارجی، به جای ایراد گرفتن از زمین و زمان و جنگیدن بر سر هر سنت از رقم قراردادش، راه را نشان داده است. بی‌نیمکت و بی‌امکانات. بی‌منت و بی‌طعنه. برانکو به جای منتطر ماندن برای مهیا شدن همه چیز، همه قطعه‌های این پازل درخشان را با دست‌های خودش در کنار هم قرار داده است. او با سخت‌کوشی و هوش مثال‌زدنی‌اش، پای هدف‌ بزرگ‌اش ایستاده و حقیقت آن است که چنین اراده‌ای را کم‌تر در یک مقام مسئول دیده‌ایم. آن‌چه برای‌مان تازگی دارد، گره خوردن یک مربی به تک تک لحظه‌های سرنوشت‌ساز یک تیم است. یکی‌شدن با سطر به سطر این داستان. تا آستانه فروپاشی رفتن و نجات، با نقشه‌های آقای رئیس. درست‌ترین و استیضاح‌نشدنی‌ترین. وزیر رؤیاسازی. برانکو ایوانکوویچ.

برچسب ها:

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*
*