خانه » آموزشی و تحصیلی » مقایسه‌ای بر مکانیزم کار دانشجویی در ایران با کشور‌های توسعه یافته

درباره نویسنده

پست مهمان

پست مهمان هفتستان، هم جاییست برای انتشار مطالب افرادی که عضو ثابت تیم ما نیستند و هم محلی برای انتشار محتوایی که دیگر رسانه‌ها (اینترنتی و چاپی) تولید کرده‌اند و کیفیت لازم را برای بازنشر دارند.
ما اگرچه ترجیحمان انتشار محتوای دست‌اول است اما فکر می‌کنیم گاه بازنشر یک مطلب خوب هم می‌تواند ارزشی برابر داشته باشد.
در انتشار مطالب وبسایت‌ها و نشریات چاپی ما هیچ‌وقت از ذکر منبع غافل نمی‌شویم و این کمترین کاری است که باید انجام دهیم.

دسته بندی مطالب

هفتستان در فضای مجازی

عکس روز

جاسازی مواد مخدر در کف دمپایی زنانه
جاسازی مواد مخدر در کف دمپایی زنانه

ویدئو

تبلیغات

آموزشی و تحصیلی

مقایسه‌ای بر مکانیزم کار دانشجویی در ایران با کشور‌های توسعه یافته

کار دانشجویی
کار دانشجویی در بسیاری از کشور‌های دنیا از جمله ایران، سال‌هاست که به‌عنوان یک فرصت برای کسب درآمد از سوی دانشجویان نیازمند به منابع مالی مورد توجه قرار گرفته است؛ فرصتی که البته در ایران و کشور‌های توسعه‌یافته تنها در عنوان تشابه دارد و در مقام عمل از زمین تا آسمان تفاوت دارد.
دانشگاه‌های دولتی مدت‌هاست که با کسب اجازه از سوی وزارت علوم و با تعریف منابع درآمدی مشخص، به ایجاد فرصت‌هایی مثل کار دانشجویی برای تأمین درآمد از سوی دانشجویان روی آورده‌اند و سالانه هزاران دانشجو از این طریق درآمد‌های حداقلی کسب می‌کنند.
کار دانشجویی و مکانیزم آن در ایران همواره با نقد‌های فراوانی از سوی دانشجویان روبه‌رو بوده است و تقریباٌ از یک فرصت مناسب برای بهبود زندگی دانشجویان نیازمند، به یک ابزار مدیریتی در اختیار مدیران دانشگاهی تغییر جهت داده است.
جدا از اینکه هیچگاه در دانشگاه‌ها در مورد نحوه توزیع فرصت‌های کار دانشجویی مکانیزم روشن و شفافی وجود نداشته و بعضاً روابط میان مدیران با دانشجویان خاص باعث تقسیم این کار‌ها میان تعداد معدودی از دانشجویان می‌شود، از سوی دیگر کیفیت و ماهیت این کار‌ها نیز با رسالت و وظیفه اصلی دانشجویان تفاوت قابل توجهی دارد.
بررسی‌ها نشان می‌دهد که در اکثر دانشگاه‌های دولتی ایران شرایطی مثل اداره امور ساختمان‌های خوابگاهی، نظارت بر فضای سبز، اداره امور سالن‌های ورزشی، نظارت بر حوزه‌هایی نظیر تغذیه، اداره امور کتابخانه‌های خوابگاهی، نظارت بر سامانه‌های حمل‌ و نقل دانشجویی و بعضاً پیشبرد منافع مدیران دانشگاهی به عنوان کار‌های دانشجویی تعریف و در ازای آن‌ها به دانشجویان مجری دستمزد پرداخت می‌شود.
این وظایف در حالی به دانشجویان محول می‌شود و اداره آن‌ها از سوی دانشجویان پیش می‌رود که نه تنها رسالت اصلی اجرای آن بر عهده کارکنان دولتی و خصوصی دانشگاه‌هاست، بلکه اساساً با رسالت اصلی دانشجویان که همان پژوهش و مطالعه و تحقیق است، تناسبی ندارد و تقریباً به نوعی کارگری یا بهره‌کشی از دانشجویان شباهت دارد.
برای اینکه ثابت کنیم عملیاتی شدن چنین اموری از سوی دانشجویان در دانشگاه‌های ایرانی چیزی جز بهره‌کشی و اتلاف وقت و انرژی دانشجویان در مسیر‌هایی غیر از پژوهش و تحقیق نیست، مروری بر مکانیزم توزیع کار دانشجویی در چند کشور توسعه‌یافته قابل تأمل است.

کار دانشجویی در کشورهای توسعه یافته
در آمریکا دانشجویانی که مایل به داشتن شغل نیمه‌وقت هستند، باید مشاغلی را انتخاب کنند که مدارس زبان، دبیرستان‌ها، دانشگاه‌ها و سایر مؤسسات آموزش عالی در آن کشور را شامل شود. علاوه بر این، در طول یک هفته آن‌ها تنها مجاز به ۲۰ ساعت کار کردن هستند؛ در زمان تعطیلی نیز ساعات کاری آن‌ها نباید از ۴۰ ساعت تجاوز کند.
در کشور انگلستان، دانشجویان با توجه به اینکه در کدام دانشگاه و در چه دوره‌ای تحصیل می‌کنند، مجاز به داشتن شغل نیمه‌وقت درون دانشگاه هستند. شغل نیمه‌وقت به دانشجویان ترم آخری تعلق نمی‌گیرد تا تمرکز آن‌ها بر روی پایان تحصیلات باشد و در زمان هفته‌های آموزشی، دانشجویان تنها مجاز به ۱۰ تا ۲۰ ساعت کار در هفته هستند و در هفته‌های تعطیلی تا ۴۰ ساعت هم‌می‌توانند سر کار باشند.
در استرالیا دانشجویان استرالیایی در طول دو هفته تحصیلی تنها مجاز به ۴۰ ساعت کار کردن هستند و اگر ساعت کار آن‌ها از این مقدار تجاوز کند، برای دانشجویان نمره منفی لحاظ خواهد شد. ضمن اینکه دانشجویان در استرالیا می‌توانند شرایط کاری خود را تعیین کنند و به آسانی شرایط آن‌ها پذیرفته می‌شود. همچنین، دستمزد آن‌ها توسط دولت و نه دانشگاه پرداخت می‌شود که بتواند جوابگوی نیاز زندگی دانشجویی باشد.
دانشجویان آلمانی نیز تنها مجاز به ۲۴۰ روز کار کردن در طول سال تحصیلی هستند و افرادی که کار دانشجویی دارند و در بخش‌های مختلف دانشگاه مشغول به کار هستند، بابت هر ساعت کاری بین ۶ تا ۱۰ یورو دریافت می‌کنند. دانشجویانی که نیاز به درامد بیشتر دارند، تنها کافی است تا با مؤسسه خود هماهنگ کنند؛ آن‌ها هماهنگی‌های لازم را برای رفع نیاز دانشجو انجام می‌دهند.
مرور کوتاهی که بر روند توزیع و برخورد با کار دانشجویی در کشور‌های توسعه‌یافته شد به خوبی نشان می‌دهد که در این کشور‌ها اولاً ارتباط میان کار دانشجویی با وظیفه اصلی دانشجو یعنی پژوهش و تحقیق، ثانیاً توزیع عادلانه کار‌های دانشجویی برای افراد متقاضی و نیازمند و ثالثاً دقت در توزیع کار دانشجویی به میزانی که دانشجویان را در بخش درسی متضرر نکند، به شدت مورد توجه است.
این در حالی است که در ایران و در بسیاری از دانشگاه‌ها اولاً کار‌های دانشجویی تعریف‌شده هیچ سنخیتی با رسالت اصلی دانشجویان ندارد، ثانیاً در مکانیزم توزیع کار‌های دانشجویی شفافیتی وجود ندارد و ثالثاً اینکه این کار‌ها نیاز‌های مالی دانشجویان را تأمین کند و به درس آن‌ها زیان نرساند اساساً دغدغه و مورد توجه مدیران دانشگاهی نیست.
این روند و مقایسه آن با کشور‌های توسعه‌یافته به‌خوبی ضعف در نوع برخورد با کار‌های دانشجویی در ایران را نمایان و اثبات می‌کند که آنچه در ایران تحت عنوان کار دانشجویی مطرح می‌شود، بیش از این‌ها به بهره‌کشی از دانشجویان شباهت دارد که نه تنها سود کافی به آن‌ها نمی‌رساند بلکه دانشجویان فعال را از درس و رسالت اصلی به میزان قابل توجهی دور می‌کند.

[تابناک]
برچسب ها

نظر بدهید

برای ارسال نظر خود کلیک کنید